Επί αθωωτικής απόφασης και δεδομένου ότι αντικείμενο απόδειξης της ποινικής δίκης, ενόψει του τεκμηρίου αθωότητας, είναι η ενοχή και όχι η αθωότητα του κατηγορουμένου, έλλειψη αιτιολογίας υπάρχει όταν στην απόφαση δεν εκτίθενται καθόλου ή όταν εκτίθενται ελλιπώς ή ασαφώς τα πραγματικά περιστατικά ή όταν δεν αιτιολογείται με σαφήνεια και πληρότητα γιατί το δικαστήριο δεν πείστηκε για την ενοχή με βάση τα αποδεικτικά μέσα. Σε περίπτωση επάλληλης- επικουρικής αιτιολογίας δεν υφίσταται αντίφαση ή πλημμελής αιτιολογία της απόφασης

Η πράξη ή η παράλειψη του δράστη τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με το επελθόν αποτέλεσμα, όταν αυτή κατά την κοινή αντίληψη είναι εκείνη που από μόνη της ή μαζί με τη συμπεριφορά άλλου προσώπου βρίσκεται σε άμεση αιτιότητα προς το αποτέλεσμα

Ο Άρειος Πάγος έκρινε πως όταν το δικαστήριο δέχεται μεν τη συνδρομή ορισμένων στοιχείων του πραγματικού του εφαρμοζόμενου κανόνα δικαίου, τα οποία είναι αναγκαία για να θεμελιωθεί το αίτημα της αγωγής, συγχρόνως όμως αρνείται την ύπαρξη άλλων, επίσης αναγκαίων στοιχείων, δεν δημιουργείται δεδικασμένο ως προς τα στοιχεία που δεν στηρίζουν το απορριπτικό διατακτικό του δικαστηρίου

Η εν λόγω παράλειψη συνιστά τυπική παράλειψη, δυνάμενη να συμπληρωθεί και μετά τη συζήτηση της υπόθεσης, με κλήση του πληρεξούσιου δικηγόρου του διαδίκου

Διαπιστώθηκε ότι κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α., από τις οποίες προέρχονται οι ένδικες οφειλές, η ανακόπτουσα άσκησε ενώπιον της Δ.Ε.Δ. τις αντίστοιχες ενδικοφανείς προσφυγές, ταυτόχρονα δε υπέβαλε και τις αντίστοιχες αιτήσεις αναστολής καταβολής του 50% του φόρου που επιβλήθηκε με τις παραπάνω πράξεις, το σύνολο του οποίου αμφισβήτησε με τις ως άνω ενδικοφανείς προσφυγές της

Το δικαστήριο διαπίστωσε πως στο δικόγραφο της αγωγής ουδόλως προσδιορίζεται με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο ότι οι επίδικες παραβάσεις και, ακολούθως, η πρόκληση της ένδικης σύγκρουσης και του δυστυχήματος, οφείλονται στη μέθη του πρώτου εναγόμενου, ως αποτελούσα το αποκλειστικό ή τουλάχιστον κυρίαρχο αίτιο του ατυχήματος

Το άρθρο 18 παρ. 3 του ν. 3863/2010, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 60 του ν. 3996/2011, δεν αντίκειται στα άρθρα 4, 5, 17, 22 παρ. 5 και 25 του Συντάγματος και 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ

Το άρθρο 2, παρ. 1, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 370 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ερμηνευόμενα σε συνδυασμό με το παράρτημα X, μέρος A, σημείο 2, της ίδιας οδηγίας, έχουν την έννοια ότι επιτρέπουν σε κράτος μέλος το οποίο την 1η Ιανουαρίου 1978 επέβαλλε ΦΠΑ σε δραστηριότητα δημόσιας ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης, χρηματοδοτούμενη μέσω υποχρεωτικού εκ του νόμου τέλους το οποίο καταβάλλεται από κάθε πρόσωπο στο οποίο ανήκει συσκευή που μπορεί να λαμβάνει ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα να εξακολουθήσει να φορολογεί τη συγκεκριμένη δραστηριότητα, ανεξαρτήτως του αν αυτή εμπίπτει στην έννοια των «παροχών υπηρεσιών που πραγματοποιούνται εξ επαχθούς αιτίας»