Το άρθρο 11, Α, παρ. 1, στοιχείο α', και Γ, παρ. 1, της έκτης οδηγίας έχει την έννοια ότι, οσάκις, στο πλαίσιο συστήματος προωθήσεως των πωλήσεων, ο κατασκευαστής πωλεί προϊόντα σε "τιμή εργοστασίου" απ' ευθείας στον έμπορο λιανικής, το δε κουπόνι εξαργυρώσεως ορισμένου ποσού που αναγράφεται στη συσκευασία των προϊόντων αυτών παρέχει στον πελάτη, αν αποδεικνύει την αγορά ενός από αυτά τα προϊόντα και πληροί τις λοιπές αναγραφόμενες στο κουπόνι προϋποθέσεις, το δικαίωμα να το εμφανίσει στον κατασκευαστή και να λάβει ως αντάλλαγμα το αναγραφόμενο ποσό
Τί αποφάνθηκε το ΣτΕ, ερμηνεύοντας το άρθρο 48 παρ.3 εδ. α΄και β΄ του Νόμου 2238/94, και απαντώντας σε προδικαστικά ερωτήματα του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών
Το άρθρο 63 ΣΛΕΕ και το άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε ρύθμιση κράτους μέλους δυνάμει της οποίας ένα δικαίωμα επικαρπίας επί αγροτεμαχίου κειμένου στο οικείο κράτος μέλος το οποίο, κατόπιν απρόσβλητης εγγραφής του στο κτηματολόγιο, διεγράφη από αυτό κατ’ εφαρμογήν νομοθεσίας του ίδιου κράτους μέλους αντιβαίνουσας προς τα ανωτέρω άρθρα, πρέπει, κατόπιν αιτήματος του προσώπου που απώλεσε το δικαίωμα, να επανεγγραφεί στο κτηματολόγιο, ακόμη και στην περίπτωση που η αρχική εγγραφή του δικαιώματος ήταν αντίθετη προς την ισχύουσα τότε εθνική νομοθεσία
Το άρθρο 2, σημείο 8, της οδηγίας 2011/7/ΕΕ, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, έχει την έννοια ότι ο διαλαμβανόμενος σε αυτό όρος «οφειλόμενο ποσό» καλύπτει, πέραν του ποσού το οποίο ο οφειλέτης οφείλει να καταβάλει ως αντιπαροχή για την κύρια παροχή στην οποία προέβη ο δανειστής σε εκτέλεση της μεταξύ τους συναφθείσας συμβάσεως, και τα ποσά τα οποία ο οφειλέτης έχει αναλάβει, δυνάμει της συμβάσεως, να αποδώσει στον δανειστή για τα συνδεόμενα με την εκτέλεση της εν λόγω συμβάσεως έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο τελευταίος
Το άρθρο 251 του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/474, έχει την έννοια ότι για την παράταση της ορισθείσας βάσει της παρ. 1 του εν λόγω άρθρου προθεσμίας παραμονής ενός εμπορεύματος υπό το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής δεν απαιτείται να συντρέχουν «εξαιρετικές περιπτώσεις», κατά την έννοια της παρ. 3 του εν λόγω άρθρου, όταν η παράταση δεν έχει ως συνέπεια το συνολικό διάστημα παραμονής του εμπορεύματος υπό το καθεστώς αυτό να υπερβαίνει το προβλεπόμενο στην παρ. 2 του ίδιου άρθρου μέγιστο χρονικό διάστημα των 24 μηνών
Το άρθρο 205 της οδηγίας 2006/112, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αρχής της φορολογικής ουδετερότητας, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική διάταξη που επιβάλλει αλληλέγγυα υποχρέωση για την καταβολή του ΦΠΑ σε άλλον υποκείμενο στον φόρο, και όχι σε εκείνον ο οποίος θα ήταν κανονικά υπόχρεος για την καταβολή του, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το δικαίωμα του τελευταίου να εκπέσει τον οφειλόμενο ή καταβληθέντα ΦΠΑ εισροών
Η εν λόγω ρύθμιση δεν αντίκειται στις διατάξεις των άρθρων 26, 87 §1 και 88 §2 του Συντάγματος, οι οποίες επιβάλλουν την ιδιαίτερη μισθολογική μεταχείριση των δικαστικών λειτουργών με τη χορήγηση σε αυτούς αποδοχών ανάλογων προς το κύρος και την αποστολή του λειτουργήματός τους
Το άρθρο 31 παρ. 1 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν.2238/1994 Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος ορίζει ότι το καθαρό εισόδημα των επιχειρήσεων, που τηρούν επαρκή και ακριβή βιβλία και στοιχεία τρίτης κατηγορίας του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων εξευρίσκεται λογιστικώς με έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα, μεταξύ άλλων « των γενικών εξόδων διαχείρισης ». Ως γενικά έξοδα διαχειρίσεως νοούνται οι παραγωγικές γενικά δαπάνες της επιχειρήσεως, δηλαδή οι δαπάνες οι οποίες, ενόψει του σκοπού για τον οποίον διατίθενται και των εκάστοτε ειδικών συνθηκών, συμβάλλουν στη διεύρυνση των εργασιών της επιχειρήσεως και στην αύξηση του εισοδήματός της
Ως γενικά έξοδα διαχείρισης, κατά το άρθρο 35 παρ. 1 περ. α` του Ν.Δ/τος 3323/1955, νοούνται οι παραγωγικές γενικά δαπάνες της επιχείρησης, δηλαδή οι δαπάνες οι οποίες, ενόψει του σκοπού για τον οποίο διατίθενται και των εκάστοτε ειδικών συνθηκών, συμβάλλουν, κατά βάση, στη διεύρυνση των εργασιών της επιχείρησης και στην αύξηση του εισοδήματός της 
Το άρθρο 183, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, έχει την έννοια ότι υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση που προβλέπει ότι ένας υποκείμενος στον φόρο, ο οποίος έπαυσε την οικονομική του δραστηριότητα, δεν δικαιούται να μεταφέρει σε επόμενη περίοδο πιστωτικό υπόλοιπο ΦΠΑ που δηλώθηκε κατά την παύση δραστηριότητας και δύναται να ανακτήσει το ποσό αυτό μόνον ζητώντας την επιστροφή του εντός προθεσμίας 12 μηνών από την ημερομηνία παύσης της δραστηριότητας

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

Έχετε κωδικό στον Oenet;

Αν είστε επαγγελματίας που προστατεύει και αξιοποιεί τον χρόνο του, στον oenet.gr μπορείτε να βρείτε ό,τι σας ενδιαφέρει εύκολα και γρήγορα.

Έχετε απορίες;

Στείλτε τα ερωτήματά σας και η ομάδα των ειδικών συνεργατών μας θα σας απαντήσει το συντομότερο δυνατό.

Ακολουθήστε μας στα social

Στοιχεία Επικοινωνίας

Οδηγός Εργατικής Νομοθεσίας Ε.Ε.

  Πανεπιστημίου 57, Αθήνα 10564

  2103240969 - 2103242267

  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΑΡΙΘΜΟΣ ΓΕΜΗ 004526701000

Συνεχίζοντας την περιήγηση στην ιστοσελίδα μας, αποδέχεστε τη χρήση cookies