Ο ιατρός ενεργεί με αμέλεια, αν από επιπολαιότητα ή άγνοια των πραγμάτων που όφειλε να γνωρίζει ή από απρονοησία δεν ενήργησε σύμφωνα με τις γενικά παραδεκτές αρχές της ιατρικής επιστήμης ή με τις σύγχρονες μεθόδους και η σχετική επιπολαιότητα, άγνοια ή απρονοησία τον οδήγησαν σε μη ενδεδειγμένη αντιμετώπιση ιατρικών περιστατικών ή σε εσφαλμένη διάγνωση ή θεραπευτική αγωγή ή επέμβαση για την αποτροπή προσβολών ή κινδύνων κατά της σωματικής ακεραιότητας, της υγείας ή της ζωής.

Όταν συντρέχουν περισσότερες ελαφρυντικές περιστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 85 Π.Κ., ναι μεν η μείωση της ποινής γίνεται μόνο μία φορά, το δικαστήριο όμως, προκειμένου να προβεί στην επιμέτρηση της ποινής θα λάβει υπόψη του, μέσα στα όρια της ελαττωμένης ποινής και το εν λόγω γεγονός της συνδρομής των περισσοτέρων ελαφρυντικών περιστάσεων.

Όσοι εκτελούν έργα και εναποθέτουν υλικά και εργαλεία στις οδούς υποχρεούνται: α) να εκτελούν το έργο και να εναποθέτουν τα υλικά και τα εργαλεία με τρόπο που να μην παρεμποδίζει την κυκλοφορία και, αν η παρεμπόδιση δεν μπορεί να αποφευχθεί, επιβάλλεται να επισημαίνονται, οι χώροι εκτέλεσης του έργου και τα υλικά και β) να περιφράσσουν τα ορύγματα ή άλλους επικίνδυνους για την κυκλοφορία χώρους των έργων και να τους επισημαίνουν, σύμφωνα με όσα προβλέπονται στο άρθρο 9.

Η τυχόν συντρέχουσα συνυπαιτιότητα του παθόντος ή και τρίτου δεν αναιρεί την ύπαρξη αμέλειας του δράστη και την ποινική ευθύνη του, εκτός εάν αυτή συνετέλεσε αποκλειστικά στο αποτέλεσμα που επήλθε, οπότε αίρεται ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή της παραλείψεως του δράστη και του αποτελέσματος.

Σωματική κάκωση είναι κάθε εξωτερική επενέργεια επί του σώματος, όπως τραύματα, εκδορές, οιδήματα, παραμορφώσεις κλπ, ενώ βλάβη της υγείας είναι κάθε διατάραξη των εσωτερικών λειτουργιών, η κάκωση δε μπορεί να είναι συγχρόνως και βλάβη της υγείας, αλλά η βλάβη της υγείας μπορεί να επέλθει και χωρίς κάκωση, καθώς, επίσης μπορεί η καθεμία να επέλθει χωριστά ή να είναι η μία συνέπεια της άλλης και δε δημιουργείται αντίφαση από τη σωρευτική παραδοχή σωματικής κάκωσης και βλάβης της υγείας του παθόντος ταυτόχρονα. Η σχετική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο-Παράσταση πολιτικής αγωγής για την υποστήριξη της κατηγορίας.

Ως γνώση θεωρείται η πληροφόρηση του δικαιούχου σε έγκληση κατά τρόπο πλήρη, σαφή και συγκεκριμένο περί των πραγματικών περιστατικών, με βάση, τα οποία κατόρθωσε να μορφώσει πλήρη γνώμη για την πράξη, δηλαδή μόλις ο δικαιούμενος λάβει γνώση όλων των στοιχείων που απαιτούνται για την τελεσθείσα πράξη- η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας περί του χρόνου γνώσεως είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη.

Η πραγματογνωμοσύνη ως αποδεικτικό μέσο αποσκοπεί στην ενίσχυση της κρίσης του δικαστή, όταν ανακύπτει ζήτημα που απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις- εκτιμάται ελευθέρως από το δικαστήριο- όταν το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τα προκύπτοντα από αυτήν συμπεράσματα, οφείλει να αιτιολογεί την αντίθετη δικαστική του πεποίθηση, παραθέτοντας τα αποδεδειγμένα εκείνα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποκλείουν αυτά που οι πραγματογνώμονες θέτουν ως βάση της γνώμης τους.

Δεν αξιολογείται το επελθόν αποτέλεσμα, το οποίο μπορεί να είναι οποιοδήποτε, αλλά η δυνατότητα επελεύσεως αυτού, που έγκειται στον επικίνδυνο τρόπο τελέσεως της πράξεως, ήτοι, κυρίως, στον τρόπο ενέργειας, το ευπαθές ή μη του πληγέντος τμήματος του ανθρώπινου σώματος, την προσφορότητα του μέσου κλπ.- Αν υπάρχει ασάφεια αναφορικά με το είδος της διακινδυνεύσεως, αδυνατεί ο Άρειος Πάγος να ελέγξει ακυρωτικά την απόφαση, για το αν δηλαδή το δικαστήριο της ουσίας εφάρμοσε σωστά ή μη το νόμο, με αποτέλεσμα η απόφαση να στερείται νόμιμης βάσεως.

Αναιρείται η απόφαση λόγω παραβίασης της αρχής της προφορικότητας και παραγράφεται το αδίκημα λόγω πέρατος της οκταετίας από την τέλεσή του.

Οι διατάξεις του άρθρου 20 του Π.Δ. 778/1980, αναφέρονται αποκλειστικά και μόνο στα μέτρα ασφαλείας που πρέπει να λαμβάνονται κατά την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών προς προστασία των εργαζομένων και δεν έχουν σχέση με την προστασία τρίτων που εισέρχονται αδικαιολόγητα στον εργασιακό χώρο σε χρονικό διάστημα που δεν αναπτύσσεται οικοδομική δραστηριότητα.