Η κατηγορούμενη μαιευτήρας γυναικολόγος κρίθηκε ένοχη για σωματική βλάβη νεογνού από αμέλεια, καθώς απείχε από το θάλαμο τοκετού δίνοντας εντολή σε ειδικευόμενο ιατρό να προχωρήσει στον τοκετό, με αποτέλεσμα αυτός με τη σειρά του να τραβήξει με βιαιότητα  το νεογέννητο και να του προκαλέσει σωματική κάκωση.

Η ιδιότητα του αστυνομικού επαυξάνει το αξιόποινο της πράξης του, καθώς ως όργανο φύλαξης της πολιτείας κρίνεται αυστηρότερα από το μέσο συνετό άνθρωπο.

Απόρριψη άσκησης έφεσης από τον εισαγγελέα κατά της αθωωτικής απόφασης διότι αύτη περιορίζεται σε διαφορετική εκτίμηση και αξιολόγηση επί μέρους αποδείξεων, δεν περιέχει την απαιτούμενη κατά την έννοια του άρθρου 486 παρ. 3 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, διότι δεν εκτίθενται σε αυτή, με σαφήνεια και πληρότητα, συγκεκριμένες πλημμέλειες της εκκαλούμενης απόφασης.

Αν υπάρχει ασάφεια, αναφορικά με το είδος της διακινδυνεύσεως, τότε συντρέχει περίπτωση εκ πλαγίου παραβάσεως της ανωτέρω διατάξεως του άρθρου 309 ΠΚ και ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 Ε ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, διότι ο Άρειος Πάγος αδυνατεί να ελέγξει ακυρωτικά την απόφαση για το αν το δικαστήριο της ουσίας, εφάρμοσε σωστά ή μη το νόμο, με αποτέλεσμα η απόφαση να στερείται νόμιμης βάσης.

Ενέργειες του κατηγορουμένου μετά την τελεσθείσα από αυτόν πράξη, προκειμένου να του αναγνωριστούν ελαφρυντικά.

Η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση του ιατρού να αποτρέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα της σωματικής βλάβης του ασθενούς απορρέει από το νόμο (άρθρο 24 α.ν.1565/1939 "Περί κώδικος ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος"), από τον κώδικα δεοντολογίας (άρθρ. 8 του β.δ.156/6.7.1955 και ήδη ν.3418/2005 "Περί κανονισμού ιατρικής δεοντολογίας") και από την εγγυητική θέση αυτού απέναντι στην ασφάλεια της ζωής ή της υγείας του ασθενούς που δημιουργείται κατά την εκτέλεση της ιατρικής πράξης.

Εργολάβος που ανέλαβε την εκτέλεση του έργου και ανέθεσε την εκτέλεση τμήματος αυτού σε υπεργολάβο, είναι συνυπεύθυνος με αυτόν για τη λήψη και τήρηση των μέτρων ασφαλείας, έστω και αν δεν επεφύλαξε για τον εαυτό του το δικαίωμα διευθύνσεως και επιβλέψεως του τμήματος που ανέθεσε στον υπεργολάβο.

Προέβη μέσω των υφισταμένων υπαλλήλων του και εργατών του Δήμου, στη μη σωστή τοποθέτηση της σχάρας σε φρεάτιο (δηλαδή την τοποθέτησε με τέτοιο τρόπο ώστε τα σίδερα της σχάρας ήταν κάθετα στο ρεύμα πορείας του δρόμου και όχι οριζόντια όπως θα έπρεπε, με βάση τους τεχνικούς κανόνες και την κοινή πείρα και λογική) με αποτέλεσμα να προκληθεί τραυματισμός.

Πρέπει να αναφέρεται και αιτιολογείται στη δικαστική απόφαση η συνδρομή αυτής της υποχρέωσης και να προσδιορίζεται ο επιτακτικός κανόνας δικαίου από τον οποίο πηγάζει άλλως αναιρείται.

Η βαριά σωματική βλάβη που υπέστη ο εγκαλών οφείλεται σε αμέλεια του κατηγορουμένου και μάλιστα ενσυνείδητη, δεδομένου ότι ο τελευταίος ενήργησε με πρόθεση προκειμένου να αποκρούσει τον εγκαλούντα και για το λόγο αυτό χρησιμοποίησε επαγγελματική λαβή που ως αθλητής γνώριζε, προβλέποντας ότι αυτού του είδους η λαβή με το πάτημα του ποδιού του αντιπάλου και την περιστροφή αυτού γύρω από το σώμα του, μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα το κάταγμα κάποιου οστού του υφισταμένου την τεχνική αυτή λαβή.