Άνεργοι απασχολούμενοι σε προγράμματα αποκτήσεως εργασιακής εμπειρίας του ΟΑΕΔ (STAGE) κατ' άρ. 20 παρ. 15 ν. 2639/1998. Πλήρης ασφάλισή τους στο π. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ κατ' άρ. 2 παρ. 1 περ. α΄ αν.ν. 1846/1951 σε περίπτωση παροχής εν τοις πράγμασι είτε αποκλειστικώς είτε κατά κύριο λόγο εξαρτημένης εργασίας (σχέση εξαρτημένης εργασίας ή μη γνήσια σχέση μαθητείας)

Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα έχει κρίνει ότι υπεύθυνος επεξεργασίας στην περίπτωση των κοινοχρήστων είναι ο διαχειριστής της πολυκατοικίας. Το δικαστήριο, ωστόσο, διευκρινίζει ότι υπεύθυνος επεξεργασίας δεν είναι ο διαχειριστής, αλλά η ένωση προσώπων των συνιδιοκτητών που λειτουργεί μέσω της Γ.Σ. των συνιδιοκτητών

Κρίθηκε αναγκαία και επιβεβλημένη η επικοινωνία του πατέρα με το ανήλικο, η οποία ρυθμίστηκε κατά τρόπο συγκεκριμένο, υπό την εποπτεία ειδικού ψυχικής υγείας και χωρίς την παρουσία της μητέρας, η οποία αποδείχθηκε πως έχει επηρεάσει αρνητικά στον υπέρτατο βαθμό την ανήλικη για το πρόσωπο του πατέρα

Όταν ο διάδικος προσκομίζει μόνο το απόσπασμα του διατακτικού ποινικής αθωωτικής απόφασης και βεβαίωση αμετακλήτου αυτής, όταν πρόκειται για αποφάσεις που εξαιρούνται από τον κανόνα της καθαρογραφής (άρθρο 142 ΚΠΔ), το διοικητικό δικαστήριο δεν μπορεί να αγνοήσει την αθώωση, αλλά οφείλει είτε να εκδώσει προδικαστική απόφαση για την καθαρογραφή της απόφασης, είτε να αποφανθεί επί του προσκομισθέντος αποσπάσματος

Γεγονός ανωτέρας βίας είναι δυνατό να συνιστά η απρόβλεπτη, αιφνίδια και βαριά σωματική ή πνευματική νόσος του πληρεξουσίου δικηγόρου του διαδίκου, λόγω της οποίας αυτός δεν μπόρεσε να παραστεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή να ειδοποιήσει τον εντολέα του ή άλλο Δικηγόρο για την αντικατάστασή του, εφόσον το γεγονός αυτό συνέβαλε στην επέλευση της ερημοδικίας

Οι ενάγοντες και ήδη εφεσίβλητοι, ζήτησαν να αναγνωριστούν ότι δεν είναι εξ αδιαθέτου ή εκ διαθήκης κληρονόμοι του αποβιώσαντος πατρός τους, επικουρικώς δε, ζήτησαν να ακυρωθεί η πλασματική αποδοχής της καταληφθείσας εξ αδιαθέτου κληρονομιάς του εκ της παράλειψης εμπρόθεσμης νομότυπης δήλωσης αποποίησης αυτής εκ μέρους τους, λόγω ουσιώδους πλάνης που έγκειται στην άγνοιά τους περί της επαγωγής της εξ αδιαθέτου κληρονομιάς του αμέσως από το χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου και της νομικής συνέπειας της πλασματικής αποδοχής εκ της παράλειψης εμπρόθεσμης νομότυπης δήλωσης αποποίησης αυτής, παρά το γεγονός της ύπαρξης δημόσιας διαθήκης με την οποία ρητά ο διαθέτης τους απέκλεισε από την κληρονομιά και ιδιόγραφης διαθήκης του ίδιου με την οποία τους άφησε κινητά πράγματα που αποποιήθηκαν νομίμως

Σύμφωνα με τον Άρειο Πάγο, το εφετείο ορθώς απέρριψε τον ισχυρισμό περί ακυρότητας της επίδοσης, δεχόμενο ότι η αναιρεσείουσα διατηρούσε την εν λόγω κατοικία κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη ότι δεν είχε γνωστοποιήσει μεταβολή διεύθυνσης με κάποιον από τους περιοριστικά οριζόμενους τρόπους του άρθρου 119 παρ. 3 ΚΠολΔ.. Τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκε η αναιρεσείουσα ορθώς δεν θεωρήθηκαν λυσιτελή ή ουσιώδη για την έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα η απόρριψη της έφεσης ως εκπρόθεσμης και απαράδεκτης να μη στοιχειοθετεί τις αποδιδόμενες πλημμέλειες των αριθμών 19, 8, 11γ και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ούτε παραβίαση των άρθρων 20 του Συντάγματος και 6 της ΕΣΔΑ

Το άρθρο 28, παρ. 3, στοιχείο αʹ, και παρ. 4, και το παράρτημα E, σημείο 15, της οδηγίας 77/388, καθώς και το άρθρο 370 και το παράρτημα X, μέρος A, σημείο 4, της οδηγίας 2006/112, έχουν την έννοια ότι νομοθετική τροποποίηση, η οποία εχώρησε μετά την έναρξη ισχύος της οδηγίας 77/388 και με την οποία απαλείφεται ρητή νομοθετική διάταξη που είχε ως συνέπεια τη μη απαλλαγή από τον ΦΠΑ των υπηρεσιών των πρακτορείων ταξιδίων που ήταν σχετικές με ταξίδια εκτός της Ένωσης και με την οποία αντικαθίσταται η διάταξη αυτή με διατάξεις από τις οποίες συνάγεται μόνον εμμέσως η συνέχιση της φορολόγησης των εν λόγω υπηρεσιών, δεν πρέπει, για τον λόγο αυτό και μόνον, να θεωρείται ως ρύθμιση η οποία δεν ταυτίζεται κατ’ ουσίαν με την προϊσχύσασα ρύθμιση και βασίζεται σε διαφορετική λογική

Το άρθρο 13 της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ, έχει την έννοια ότι επιτρέπει σε ζημιωθέντα από ελαττωματικό προϊόν να αξιώσει αποζημίωση από τον παραγωγό για τη ζημία του βάσει του γενικού καθεστώτος ευθύνης λόγω πταίσματος, επικαλούμενος διατήρηση σε κυκλοφορία του προϊόντος που παρουσιάζει ελάττωμα το οποίο γνωρίζει ο παραγωγός, ή παράβαση του καθήκοντος επαγρύπνησης του παραγωγού όσον αφορά τους κινδύνους που ενέχει το προϊόν, ή οποιαδήποτε άλλη υπαίτια συμπεριφορά συνδεόμενη με έλλειψη ασφάλειας του ελαττωματικού προϊόντος

Το άρθρο 173, παρ. 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ,έχει την έννοια ότι οι δαπάνες οι οποίες πραγματοποιούνται για την απόκτηση αγαθών και υπηρεσιών απαιτούμενων μεν δυνάμει εθνικής κανονιστικής ρύθμισης για την παροχή υπηρεσιών υγείας που δεν παρέχουν δικαίωμα έκπτωσης, αλλά χρησιμοποιούμενων επίσης για την άσκηση δραστηριοτήτων που παρέχουν δικαίωμα έκπτωσης, δεν αποτελούν, λόγω της ως άνω κανονιστικής απαίτησης και μόνον, γενικά έξοδα που παρέχουν δικαίωμα κατ’ αναλογίαν έκπτωσης