Κυριότητα - Έκτακτη χρησικτησία - Κληρονομική διαδοχή - Άτυπη πώληση - Αποφ. Α.Π. 99/2013 (Γ΄ Πολιτικό Τμήμα)

Παράγωγη κτήση κυριότητα - Χρησικτησία (έκτακτη-τακτική) - Πράγματα εκτός συναλλαγής - Αποδεικτικά μέσα - Αποφ. Α.Π. 188/2013 (Γ΄ Πολιτικό Τμήμα)

Κληρονομική διαδοχή - Κυριότητα ακινήτου - Σύσταση Οριζόντιας ιδιοκτησίας - Αποφ. Α.Π. 95/2013 (Γ΄ Πολιτικό Τμήμα)

Μεταβίβαση κυριότητας αυτοκινήτου - Κυριότητα κινητού πράγματος - Αποζημίωση - Ενδιαφέρουσα Χρήση των όρων της διάταξης 330 Α.Κ. - Αποφ. Α.Π. 69/2013 (Α1΄ Πολιτικό Τμήμα)

N. 2732/1999, ακολουθητέα διαδικασία για οποιονδήποτε αξιώνει δικαίωμα κυριότητας ή άλλο, εκτός της νομής, εμπράγματο δικαίωμα επί ακινήτου έναντι του Ελληνικού Δημοσίου Αποφ. Α.Π. 1517/2012 (Γ΄ Πολιτικό Τμήμα)

Αναγνώριση κυριότητας ακινήτου στη Θήρα - Αιγιαλός - Παραλία Αποφ. Α.Π. 1/2013 (Σε τακτική ολομέλεια)

Eρμηνευτικοί κανόνες δικαιοπραξιών - Έκταση κυριότητας - Συστατικά - Παραρτήματα - Χρησικτησία - Έκτακτη και τακτική Αποφ. Α.Π. 1474/2012 (Γ΄ Πολιτικό Τμήμα)

Προϊσχύον του Αστικού Κώδικα δικαίου για την έκτακτη χρησικτησία η οποία οδηγεί σε κτήση κυριότητας αν υπάρχει κατά μεν τις διατάξεις των ν.8 παρ.1 και παρ.1 κωδ. (7. 39), 9 παρ.1 (βασ.50 14), αδιάλειπτη νομή του πράγματος με καλή πίστη επί συνεχή τριακονταετία, την οποία (καλή πίστη), όπως συνάγεται από τις διατάξεις των ν. 20 παρ. 12 πανδ.(5.8), 27 πανδ.(18.1), 10, 17 και 48 πανδ.(41.3), 3 πανδ.(41.10) και 109 πανδ.(50.16), αποτελεί η ειλικρινής πεποίθηση, ότι δια της κτήσεως της νομής του πράγματος δεν προσβάλλεται κατ' ουσίαν δικαίωμα κυριότητος άλλου, κατά δε την διάταξη του άρθρου 1045 του ΑΚ ο χρόνος αυτός περιωρίσθη στην εικοσαετία, συνυπολογιζομένου, κατ' αμφότερα τα δίκαια, και του χρόνου νομής χρησικτησίας του προκατόχου του νομέως.

Με τη διεκδικητική αγωγή (1094 ΑΚ), ο κύριος ακινήτου αναγνωρίζει την κυριότητα και απαιτεί την απόδοση του ακινήτου από το νομέα ή τον κάτοχο. Ένδικη διαφορά επί οικοπέδου και αναίρεση της απόφασης: Παραβίαση των άρθρων 1094, 953, 954, 993 και 1001 ΑΚ η απόρριψη της αγωγής με μόνη παραδοχή ότι δεν αποδεικνύεται ότι ο εναγόμενος και ήδη εκκαλών απέβαλε τον ενάγοντα και ήδη εφεσίβλητο από τη νομή του ισόγειου χώρου αλλά αντίθετα αποδεικνύεται ότι ο χώρος αυτός ήταν διαχωρισμένος εξαρχής σε βόρειο και νότιο τμήμα, σε καθένα από τα οποία οι διάδικοι ασκούσαν ξεχωριστά πράξεις νομής με καλή πίστη και διάνοια κυρίου, καθώς η αγωγή αφορούσε στην αναγνώριση της κυριότητας του ακινήτου.

Κοινοποίηση των διατάξεων του άρθρου 22 του Ν. 3756/2009