Η παράνομη συμπεριφορά μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία είτε από την καλή πίστη κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη.

Απόρριψη άσκησης έφεσης από τον εισαγγελέα κατά της αθωωτικής απόφασης διότι αύτη περιορίζεται σε διαφορετική εκτίμηση και αξιολόγηση επί μέρους αποδείξεων, δεν περιέχει την απαιτούμενη κατά την έννοια του άρθρου 486 παρ. 3 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, διότι δεν εκτίθενται σε αυτή, με σαφήνεια και πληρότητα, συγκεκριμένες πλημμέλειες της εκκαλούμενης απόφασης.

Ο Εισαγγελέας άσκησε έφεση κατά απαλλακτικής απόφασης για τον κατηγορούμενο, η οποία έγινε τυπικά δεκτή από το εφετείο και διευρύνθηκε η υπόθεση κατ' ουσίαν.

Μετά την 1-1-2016, οι πρόσθετοι λόγοι έφεσης στις ειδικές διαδικασίες ασκούνται μόνο με ίδιο δικόγραφο, που κατατίθεται και επιδίδεται οκτώ ημέρες πριν από τη συζήτηση της έφεσης και όχι με τις προτάσεις, όπως επιτρεπόταν ειδικά επί εργατικών διαφορών κατά την καταργηθείσα από 1-1-2016 διάταξη του άρθρου 674 παρ.1 ΚΠολΔ, η οποία, κατά το καταργηθέν, επίσης, άρθρο 681 εδ. τελευταίο ΚΠολΔ, εφαρμοζόταν και στη διαδικασία των διαφορών από αμοιβές για την παροχή εργασίας.

Επιστροφή στις Δ.Ο.Υ. των δικαστικών φακέλων υποθέσεων του ν. 3869/2010. Οδηγίες για την ορθή και ενιαία εφαρμογή των νέων διατάξεων, σύμφωνα με τις υποδείξεις και τις ερμηνευτικές διευκρινίσεις που παρασχέθηκαν στην Α.Α.Δ.Ε. από το ΝΣΚ.

Όταν, μετά την οριστική καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

H εκ μέρους του δράστη (δανειστή) συνομολόγηση ή λήψη για τον εαυτό του ή για τρίτο, περιουσιακών ωφελημάτων που υπερβαίνουν το κατά νόμο θεμιτό ποσοστό του τόκου, κατά την παροχή ή την παράταση της προθεσμίας πληρωμής, κατά την ανανέωση ή την προεξόφληση δανείου.

Η προθεσμία αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο, κατά το άρθρο 473 παρ. 3 ΚΠΔ, ειδικό βιβλίο, εκτός αν ο δικαιούμενος ήταν απών κατά τη δημοσίευση της και είναι γνωστής διαμονής στην ημεδαπή, οπότε η κατά τα άνω δεκαήμερη προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της σχετικής απόφασης.

Το απαράδεκτο του ένδικου μέσου που οφείλεται σε ανυπαρξία ενός τουλάχιστον παραδεκτού λόγου ή στην αόριστη διατύπωσή του στην έκθεση αναίρεσης, δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλα και μάλιστα μεταγενέστερα έγγραφα, ή με την υποβολή πρόσθετων λόγων, οι οποίοι προϋποθέτουν σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ.2 ΠΔ την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης.

Ο κατηγορούμενος τελούσε σε γνώση της αναλήθειας των ψευδών περιστατικών που κατέθεσε.

Το δικαστήριο απαλείφει από το σκεπτικό της απόφασης εσφαλμένη διάταξη και παραθέτει αντ' αυτής την ορθή.