Για τους υπαλλήλους του δημοσίου τομέα, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, που υπάγονται ευθέως (άρθρο 2 του Υπαλληλικού Κώδικα) ή αναλόγως (βάσει νομοθετικής εξουσιοδότησης και Κανονισμού) στις ρυθμίσεις του Υπαλληλικού Κώδικα, εφόσον δεν υφίστανται για αυτούς ειδικές διατάξεις ως προς το ηλικιακό όριο της υποχρεωτικής αποχώρησης τους από την υπηρεσία, εφαρμόζεται η ρύθμιση του άρθρου 155 του Υπαλληλικού Κώδικα(ΥΚ).
Έως τον Νόμο 4369/2016, σύμφωνα με το άρθρο 155 παράγραφος 2 ΥΚ, και ο υπάλληλος με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, στον δημόσιο τομέα, απολυόταν αυτοδικαίως από την υπηρεσία του με τη συμπλήρωση του 65ου έτους της ηλικίας του• κατ’ εξαίρεση απολυόταν αυτοδικαίως με τη συμπλήρωση του 60ού έτους της ηλικίας του και τριάντα πέντε ετών πραγματικής και συντάξιμης υπηρεσίας1. Τούτο δεν ίσχυε για τους ιατρούς του ΕΣΥ, των οποίων η παραμονή στην υπηρεσία παρατεινόταν μέχρι το 65° έτος της ηλικίας τους, ενώ δινόταν εν γένει η δυνατότητα στους υπαλλήλους με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, που δεν είχαν συμπληρώσει την προαπαιτούμενη τριακονταετία (ενίοτε τεσσαρακονταετία), να ζητήσουν να παραμείνουν στη θέση εργασίας τους μέχρι τη συμπλήρωσή της ή/και τη συμπλήρωση του ανώτατου ορίου ηλικίας υποχρεωτικής αποχώρησής τους, που και τότε ήταν το 67ο έτος της ηλικίας του υπαλλήλου.
Με την κατάργηση των ειδικότερων ρυθμίσεων του άρθρου 155 παράγραφος 2 ΥΚ διά του άρθρου 59 παράγραφος 3 του Νόμου 4369/2016, εφαρμόζεται και στους υπαλλήλους με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ο γενικός κανόνας του 155 παράγραφος 1 ΥΚ: «Ο υπάλληλος απολύεται αυτοδικαίως από την υπηρεσία με τη συμπλήρωση του εξηκοστού έβδομου (67ου) έτους της ηλικίας του». Επισημαίνεται ότι ως ημέρα γέννησης, για την εφαρμογή του ανωτέρω, θεωρείται η 31η Δεκεμβρίου του έτους γέννησης του υπαλλήλου.
Συνεπώς, σε κάθε περίπτωση, και ο υπάλληλος με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, στον δημόσιο τομέα, που έχει κλείσει το 67ο έτος της ηλικίας του, δηλαδή που έχει υπερβεί το νόμιμο ηλικιακό όριο της υποχρεωτικής αποχώρησης από την υπηρεσία, βάσει του άρθρου 155 του Υπαλληλικού Κώδικα, απολύεται αυτοδικαίως. Βάσει, δε, του άρθρου 156 του Υπαλληλικού Κώδικα, με απόφαση τού καθ’ ύλη αρμόδιου μονομελούς ή συλλογικού οργάνου, περίληψη της οποίας δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, λύεται η υπαλληλική σχέση του εν λόγω υπαλλήλου, ανεξάρτητα αν έχει συμπληρώσει τριακονταετία/ τεσσαρακονταετία ή αν έχει ζητήσει να παραμείνει στη θέση εργασίας του για τον σκοπό αυτό.
1 Ως πραγματική δημόσια υπηρεσία θεωρείται κάθε υπηρεσία που έχει παρασχεθεί στο Δημόσιο, νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου ή Ο.Τ.Α. με σχέση εργασίας δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου ή που αναγνωρίζεται ως πραγματική δημόσια υπηρεσία με βάση ειδικές διατάξεις. Ο χρόνος στράτευσης πριν από την έναρξη της υπαλληλικής σχέσης δεν θεωρείται χρόνος πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας (βλ. άρθρο 155 παράγραφος 4 του Υπαλληλικού Κώδικα).
Γεράσιμος Θεοδόσης
Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης
