Ειδικότερα, προβλέπει ότι: Αυτός που ζημιώνεται από κάποιο προϊόν που αγοράζει, δεν είναι πλέον υποχρεωμένος ο ίδιος να αποδείξει τη ζημιά που υπέστη και τη σχέση αιτιότητας της ζημιάς με το ελαττωματικό προϊόν.
Ο Κατασκευαστής ή Προμηθευτής του προϊόντος, θεωρείται αντικειμενικά υπεύθυνος και είναι ΑΥΤΟΣ που πρέπει να αποδείξει πως δεν ευθύνεται για τη ζημιά που προκάλεσε στον Καταναλωτή!
Στη βάση αυτή, η διεθνής πρακτική, έχει θεσπίσει κατάλληλα ασφαλιστικά «εργαλεία» που είναι απολύτως αναγκαία σε επιχειρήσεις παραγωγής ή εμπορίας προϊόντων που θέλουν όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά και να προοδεύσουν στο σύγχρονο περιβάλλον απαιτήσεων και ανταγωνισμού.
Μιλάμε για την «Ασφάλιση Αστικής Ευθύνης Προϊόντος», η οποία καλύπτει την ευθύνη του Παραγωγού ή Προμηθευτού για μη ασφαλή, ελατωμματικά ή μολυσμένα προϊόντα, που μπορεί να ζημιώσουν.
Είναι προφανές πως η ασφάλιση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία σε τρόφιμα, φάρμακα, δομικά υλικά κατασκευών, χημικά, φαρμακευτικά, καλλυντικά, βιομηχανικά υλικά και μηχανήματα, παιχνίδια, ηλεκτρονικό και ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η καταναλωτική συνείδηση των Ελλήνων ωριμάζει και, είναι σημαντικό οι Παραγωγοί ή Προμηθευτές προϊόντων, να διαθέτουν Ασφάλιση ώστε, η Ασφαλιστική Εταιρεία που καλύπτει την ευθύνη τους να αποζημιώνει τον Καταναλωτή χωρίς χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες.
Γιατί, το να ζητάς συγνώμη όταν ζημιώνεις κάποιον, είναι ανθρωπιά. Όταν όμως ταυτόχρονα αποζημιώνεις για την ζημιά που προκάλεσες, είναι πολιτισμός.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΤΙΝΑΣ
Μηχανικός ΕΜΠ, MSc, Εμπειρογνώμων Ασφαλίσεων
