Το άρθρο 19 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, έχει την έννοια ότι δεν συνιστά μεταβίβαση συνόλου ή μέρους συνόλου αγαθών η μεταβίβαση από χαριστική αιτία επιχείρησης σε δύο φυσικά πρόσωπα, εξ ημισείας στο καθένα, τα οποία σκοπεύουν να μεταβιβάσουν αμέσως τα αποκτηθέντα ιδανικά μερίδιά τους υπό τη μορφή εισφοράς σε είδος σε προσωπική εταιρία ασκούσα οικονομική δραστηριότητα, της οποίας τυγχάνουν εταίροι

Το άρθρο 138, παρ. 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2016/1065, σε συνδυασμό με το άρθρο 141 και το άρθρο 197, παρ. 1, αυτής, έχει την έννοια ότι δεν συνιστά, αφ’ εαυτού, λόγο για την απαλλαγή από τον ΦΠΑ της παράδοσης που πραγματοποιεί πρόσωπο καταχωρισμένο ως υποκείμενο στον ΦΠΑ σε ένα πρώτο κράτος μέλος προς ενδιάμεσο αποκτώντα καταχωρισμένο ως υποκείμενο στον ΦΠΑ σε δεύτερο κράτος μέλος το γεγονός ότι, πρώτον, η παράδοση εμπορευμάτων υποκείμενων σε ΕΦΚ πραγματοποιείται υπό καθεστώς αναστολής των φόρων αυτών, δεύτερον, διαπιστώνεται ότι, στο πλαίσιο τριγωνικής συναλλαγής, υπόχρεος για την καταβολή του ΦΠΑ είναι πρόσωπο καταχωρισμένο ως υποκείμενο στον ΦΠΑ σε τρίτο κράτος μέλος και, τρίτον, αποδεικνύεται ότι τα εμπορεύματα πράγματι εξήλθαν από το πρώτο κράτος μέλος και παραδόθηκαν στο τρίτο κράτος μέλος

Το άρθρο 26 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται σε περίπτωση κατά την οποία υποκείμενος στον φόρο αγοράζει από τρίτους υπηρεσίες τουριστικής φύσεως, ιδίως μεταφορικές υπηρεσίες, προκειμένου να τις πωλήσει ιδίω ονόματι σε καταναλωτές υπό μορφή εκδρομών, όταν το τίμημα που εισπράττει για τις εκδρομές αυτές δεν καλύπτει το συνολικό κόστος των εν λόγω υπηρεσιών και το υπολειπόμενο κόστος καλύπτεται από τα έσοδα που προέρχονται από την πώληση εμπορευμάτων τα οποία ο υποκείμενος στον φόρο προσφέρει στους καταναλωτές κατά τη διάρκεια των εν λόγω εκδρομών

Όταν τρίτος χρησιμοποιεί σημείο πανομοιότυπο ή παρόμοιο με σήμα που χαίρει φήμης, η ελευθερία έκφρασης του τρίτου, η οποία εμπεριέχει την ελευθερία έκφρασης πολιτικών απόψεων και την παρωδία ως μορφή πολιτικής έκφρασης, μπορεί να συνιστά εύλογη/νόμιμη αιτία, υπό την προϋπόθεση ότι, στο πλαίσιο της στάθμισης των εμπλεκόμενων δικαιωμάτων, η ελευθερία έκφρασης υπερισχύει του αποκλειστικού δικαιώματος του δικαιούχου του σήματος

Το άρθρο 3, παρ. 1, της οδηγίας 77/187 και το άρθρο 3, παρ. 1, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ότι η είσπραξη από τον εργαζόμενο της νόμιμης αποζημίωσης που οφείλεται κατόπιν ομαδικής απόλυσης ισοδυναμεί με την εκ μέρους του αποδοχή της απόλυσής του, με αποτέλεσμα αυτός να στερείται τη δυνατότητα να προσβάλει την απόλυση και να αξιώσει τη διατήρηση των δικαιωμάτων του δυνάμει των οδηγιών αυτών

Το άρθρο 14, στοιχείο δʹ, της οδηγίας (ΕΕ) 2017/1132, σχετικά με ορισμένες πτυχές του εταιρικού δικαίου, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2019/1151, έχει την έννοια ότι δεν απαιτεί τη δημοσιοποίηση πληροφοριών που αφορούν όλους τους μετόχους των εταιριών στις οποίες εφαρμόζεται η διάταξη αυτή, συμπεριλαμβανομένων των μειοψηφούντων μετόχων των εν λόγω εταιριών

Περιεχόμενο της γονικής μέριμνας αποτελεί και η ονοματοδοσία του ανηλίκου, σχετικά με την οποία οι γονείς αποφασίζουν από κοινού, σε περίπτωση δε, που αυτοί διαφωνούν, αποφασίζει το δικαστήριο

Η επίκληση από την ενάγουσα της ακυρότητας ελέγχεται ως καταχρηστική, στο βαθμό που προέκυψε ότι, η συμπεριφορά της εξέρχεται από τα όρια της συνδικαλιστικής δράσης και εξικνείται μέχρι σημείου παράβασης θεμελιωδών υποχρεώσεών της, ώστε να δημιουργείται αναταραχή στον εργασιακό χώρο και κλίμα κλονισμού της εμπιστοσύνης του εργοδότη, χωρίς υπαιτιότητα του τελευταίου (εργοδότη), προς το πρόσωπό της

Η διάρκεια της σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου είναι σαφώς καθορισμένη είτε γιατί συμφωνήθηκε ρητά ή σιωπηρά, είτε γιατί προκύπτει από το είδος και το σκοπό αυτής. Χαρακτηριστικό της σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου είναι ότι τα μέρη γνωρίζουν επακριβώς το χρονικό σημείο της λήξης της

Οι επίμαχες προϋποθέσεις της παραγράφου 4 του άρθρου 7 του ν. 4337/2013 προσβάλλουν αθέμιτα και το κατοχυρωμένο στην ΕΣΔΑ δικαίωμα αποτελεσματικής προσφυγής σε δικαστήριο, δεδομένου ότι παρακινούν τον φορολογούμενο, προκειμένου να επωφεληθεί της νεότερης, ευμενέστερης γι’ αυτόν, διάταξης, να αποδεχθεί το σύνολο των παραβάσεων που του απέδωσε η φορολογική Διοίκηση, ενέργεια που θα είχε ως συνέπεια να μην μπορεί να τις αμφισβητήσει παραδεκτώς με ένδικη προσφυγή