Κατά το σκεπτικό του δικαστηρίου, παράνομη διατάραξη της νομής υπάρχει και στην περίπτωση που σε γειτονικό ακίνητο κατασκευάζονται ή διατηρούνται εγκαταστάσεις από την ύπαρξη ή χρήση των οποίων προβλέπονται με βεβαιότητα παράνομες επενέργειες στο ακίνητο του νομέα, δηλαδή πράξεις που επιχειρούνται εκτός του πράγματος και αποτελούν έμμεσες επενέργειες στο πράγμα και παρενοχλούν την άσκηση της νομής σε αυτό

Από τη διάταξη του άρθρου 1005 παρ. 1 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 1017 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, 199, 513, 1133, 1192 και 1198 ΑΚ, προκύπτει ότι ο αναγκαστικός πλειστηριασμός ακινήτου, που αποτελεί ιδιόρρυθμη σύμβαση πώλησης, η οποία ενεργείται υπό το κύρος της αρχής και τελειώνεται με την κατακύρωση που αποδέχεται την τελευταία προσφορά του υπερθεματιστή, δεν δημιουργεί, κατά τρόπο πρωτότυπο, νέο δικαίωμα στον υπερθεματιστή, αλλά αποτελεί αιτία μεταβίβασης προς αυτόν μόνον όσων δικαιωμάτων είχε στο πλειστηριασθέν ο οφειλέτης

Διακοπή παραγραφής με την άσκηση της αγωγής και σε περίπτωση που οι διάδικοι δεν επισπεύδουν την πρόοδο της δίκης και εφόσον δεν προβλέπεται άλλη προθεσμία για την ενέργεια διαδικαστικών πράξεων από αυτούς, η παραγραφή αρχίζει και πάλι έξι μήνες μετά την τελευταία διαδικαστική πράξη των διαδίκων ή του δικαστηρίου και εφόσον κάποιος διάδικος επισπεύσει την πρόοδο της δίκης. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς υποθέσεις εφόσον δεν έχει εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση.

Η αναφορά στην αγωγή του Δημοσίου ότι ο εναγόμενος- πολίτης κατέχει το επίδικο ακίνητο από το 1959 και μέχρι σήμερα "χωρίς νόμιμο (τυπικό) τίτλο", δηλαδή χωρίς να υπάρχει πωλητήριο συμβόλαιο, δεν αποτελεί ομολογία περί κακής πίστεώς του, και ειδικότερα, περί συνδρομής περιστατικών, που να θεμελιώνουν αντίστοιχη καταχρηστική ένσταση του εναγόμενου Δημοσίου, αλλά, αντιθέτως, εμπεριέχεται ισχυρισμός περί του ότι επί χρονικό διάστημα μείζον της τριακονταετίας, νεμόταν το επίδικο καλόπιστα.

Για την τακτική χρησικτησία, απαιτείται άσκηση νομής με καλή πίστη και νόμιμο ή νομιζόμενο τίτλο για μια δεκαετία, ενώ με έκτακτη χρησικτησία, απαιτείται άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία, με τη δυνατότητα, και στις δύο περιπτώσεις, εκείνου που απέκτησε τη νομή αυτού με καθολική ή με ειδική διαδοχή να συνυπολογίσει στο χρόνο της δικής του νομής και το χρόνο νομής του δικαιοπαρόχου του.

Α) η ύπαρξη νομής από τον ενάγοντα, τόσο κατά τον χρόνο της διατάραξης όσο και κατά τον χρόνο της άσκησης της αγωγής, την οποία νομή συνιστούν οι υλικές και εμφανείς πράξεις επάνω σε αυτό, που προσιδιάζουν στην φύση και τον προορισμό του και εκδηλώνουν τη βούλησή του να το εξουσιάζει ως δικό του και Β) η προσβολή αυτής από τον ενάγοντα με διατάραξη που γίνεται παράνομα και χωρίς την βούλησή του.

Εφόσον το πράγμα είναι κινητό, ο νομέας χάνει τη νομή του από τη στιγμή που ο κάτοχος θα εκδηλώσει τη μεταστροφή της βουλήσεώς του και γι αυτό ο αποβληθείς νομέας έχει το δικαίωμα να αξιώσει την απόδοση της νομής του από τον κάτοχο, που πλέον νέμεται επιλήψιμα απέναντί του. Η προαναφερόμενη ενοχική σχέση μεταξύ του νομέα και κατόχου μπορεί, εκτός των άλλων, να είναι η σύμβαση εντολής ή η σύμβαση χρησιδανείου.

Άσκηση νομής αποτελούν, όταν πρόκειται για ακίνητα, οι υλικές και εμφανείς, πάνω σ’ αυτά, πράξεις που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό τους, με τις οποίες φανερώνεται η βούληση του νομέα να είναι το πράγμα δικό του. Μεταξύ άλλων, η εποπτεία, η επίβλεψη, η επίσκεψη, η οριοθέτηση και καταμέτρηση των διαστάσεών τους, η ανάθεση σύνταξης τοπογραφικών και εφόσον πρόκειται για κληρονομιαίο ακίνητο η αποδοχή της κληρονομίας και η μεταγραφή της, καθώς και η καταβολή των οικείων φόρων, χωρίς να απαιτείται και ο ημερολογιακός προσδιορισμός.

Αριθμός 484/2014-Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου-Γ' Πολιτικό Τμήμα. Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Μαρία Βαρελά, Αρεοπαγίτες.